Η ιστορία των κτιρίων της Αθήνας που «απελευθερώνονται»

 


Η Αθήνα είναι για πολλούς η τσιμεντούπολη που κατάπιε τα νεοκλασικά και τα διατηρητέα. Κι όσα από αυτά απέμειναν, σε κάτι ξεχασμένα στενά της Ομόνοιας, Βάθη και Πατησίων, παλιά ξενοδοχεία που σήμερα είναι κλειστά, εγκαταλελειμμένα οικήματα του μεσοπολέμου με κρυμμένους κήπους γεμάτους αγριόχορτα και παρακμιακά διαμερίσματα της δεκαετίας του 1960, δίνουν την αίσθηση ότι είναι «στοιχειωμένα». 

Μεταφορικά μιλώντας, γιατί στην πραγματικότητα πρόκειται για υγειονομικές βόμβες με τα μπαλκόνια και τους αρχιτεκτονικούς διάκοσμους κρυμμένους πίσω από πλαστικά καλύμματα, σανίδες και μπάζα. Λυπηρό αν σκεφτεί κανείς ότι τα «βουλεβάρτα» όπως λέγονταν κάποτε οι δρόμοι που τα φιλοξενούν, προορίζονταν για κοσμικούς περιπάτους. Με το πέρασμα του χρόνου όμως οι γειτονιές και τα κτίρια του «Μικρού Παρισίου των Αθηνών» βυθίστηκαν και εγκαταλείφθηκαν, έμειναν ανεκμετάλλευτα δίνοντας χώρο στο σκοτάδι, τον φόβο και την παραβατικότητα και επηρεάζοντας την καθημερινότητα της πόλης και την ποιότητα της ζωής σε ολόκληρες περιοχές. 




Περισσότερα στο athensvoice.gr

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια